Madeleine Peyroux na Ethno Jazz Festivalu: jazzowy głos od Billie Holiday po Cohena

Amerykańska wokalistka jazzowa o charakterystycznym głosie, okrzyknięta przez dziennikarzy następczynią Billie Holiday, wystąpi 7 maja w Synagodze Pod Białym Bocianem w ramach Ethno Jazz Festival 2014.

„Jedyną rzeczą, która się liczy, jest piosenka” – mówi autorka piosenek Madeleine Peyroux. Artystka jest przekonana, że to jej jedyny w swoim rodzaju głos przeniósł ją z ulic Paryża na drogę sławy.

Szesnaście lat po debiucie („Dreamland”) nie jest trudno zauważyć, że Peyroux nadal czaruje publiczność mieszanką jazzu, popu i muzyki świata. Dzięki sześciu powszechnie cenionym albumom „najjaśniejsza gwiazda jazzu” zyskała znakomitą reputację, a nienagannie dobrany repertuar sprawia, że każdy kolejny jej album wyczekiwany jest zarówno przez fanów, jak i szeroko pojęty rynek muzyczny. Używając swego uwodzicielskiego głosu do interpretacji zarówno standardów jazzowych, jak i utworów współczesnych, Peyroux wzbogaca je, wydobywając z nich często nowe znaczenia.

Od Holiday do Dylana, od Bessie Smith do Leonarda Cohena – Peyroux rzuca nowe światło na znane muzyczne perełki, używając każdej frazy, jakby była jej własną, co niektórzy określają „tworzeniem nowej klasyki”.

Ta „artystyczna dusza” zaczęła swą muzyczną przygodę jako nastolatka w Paryżu, kiedy porwana przez muzykę ulicy w wieku piętnastu lat rzuciła szkołę i dołączyła do bluesowo-jazzowego zespołu. – „Ktoś dał mi wczesne nagrania Billie Holiday i kazał się ich nauczyć”.

Peyroux na warsztat wzięła nie tylko melodię, ale także tonację i frazowanie, tworząc nowe utwory z klasycznych standardów. „Dzięki pracy nad utworami Billi Holiday odkryłam mój własny głos” – wyjaśnia.

Lata później jej niezaprzeczalny talent został dostrzeżony. W jednym z klubów Nowego Jorku usłyszał ją Yves Beauvais, który podpisał z nią kontrakt dla wytwórni Atlantic Records, a później, w 1996 r., został współproducentem jej debiutanckiego albumu „Dreamland”. Jej senny, matowy głos zaczarował widzów i krytyków, podobnie jak kolejny, wydany w 2004 r. album „Carless Love”, który był dla artystki kamieniem milowym rozpoczynającym płodny okres współpracy z producentem Larrym Kleinem.

Peyroux przebyła długą drogę z ulic Paryża do najbardziej prestiżowych sal koncertowych i współpracy z najznakomitszymi muzykami. Gdy inni artyści uznaliby być może, że pora spocząć na laurach i pławić się w świetle sławy, odcinając kupony, Peyroux kontynuuje nieustannie eksplorowanie nowych muzycznych terytoriów.

Uroczo skromna, nie oczekuje, że stanie się kimś ważnym dla świata — chce po prostu robić swoje. Nie wiemy, co przyniesie przyszłość, ale łatwo jest dostrzec, że na muzycznej drodze Madeleine Peyroux wiele się jeszcze wydarzy…

▶