KENNY GARRETT – światowej sławy saksofonista jazzowy, laureat nagrody Grammy – zagra we Wrocławiu!

Ten nagrodzony Grammy muzyk uznawany jest za „najważniejszego saksofonistę altowego swojego pokolenia” (Washington City Paper) oraz „jednego z najbardziej cenionych saksofonistów w jazzie od czasów Charliego Parkera” (The New York Times).

Bardziej niż jakikolwiek inny artysta współczesnego jazzu, Kenny Garrett i jego zespół słyną z tego, że porywają publiczność do wstania z miejsc i zatracenia się w rytmie.

„Sounds from the Ancestors”. Muzyka zapamiętana z Detroit

Album Kenny’ego Garretta „Sounds from the Ancestors” z 2021 roku to wielowymiarowe wydawnictwo. Muzyka nie zamyka się jednak w ścisłych ramach jazzu, co nie dziwi, zważywszy na to, że saksofonista i kompozytor wskazuje Arethę Franklin oraz Marvina Gaye’a jako ważne źródła inspiracji.

Podobnie jak przełomowy album Milesa Davisa „On the Corner” twórczo przekształcił wpływy Jamesa Browna, Jimiego Hendrixa i Sly Stone’a, tworząc własny, niepowtarzalny świat pełen polirytmii, pulsującego groove’u i intensywnej improwizacji, tak „Sounds from the Ancestors” zajmuje własną przestrzeń — wyróżniającą się intelektualną klarownością, brzmieniową pomysłowością i emocjonalną głębią.

Rzeczywiście, „Sounds from the Ancestors” odzwierciedla bogatą historię jazzu, R&B i gospel rodzinnego miasta Garretta — Detroit. Co jednak jeszcze ważniejsze, album emanuje również nowoczesną, kosmopolityczną energią, czego wyrazem są między innymi inspiracje muzyką z Francji, Kuby, Nigerii i Gwadelupy.

▶

Od orkiestry Duke’a Ellingtona po własny zespół

Garrett dorastał w Detroit. Saksofon tenorowy słyszał w domu, gdzie grał na nim jego ojciec. W szkole średniej ważną rolę odegrał nauczyciel i dyrygent szkolnego zespołu Bill Wiggins. Po ukończeniu szkoły Garrett dołączył do orkiestry Duke’a Ellingtona, prowadzonej wówczas przez Mercera Ellingtona. Grał później m.in. w orkiestrze Mela Lewisa i w Jazz Messengers Arta Blakeya. W 1987 roku Miles Davis zaprosił go do swojego zespołu. Garrett nagrywał z trębaczem i występował z nim do jego śmierci w 1991 roku.

Kenny Garrett · fot. Jimmy Katz

Równolegle rozwijał własną dyskografię. W 1984 roku nagrał pierwszy album jako lider, „Introducing Kenny Garrett”.

Kenny Garrett podąża własną drogą od czasu swoich pierwszych albumów wydanych przez wytwórnię Atlantic Records: „Prisoner of Love” (1989), na którym znalazły się utwory „Sayydah’s Single File Groove”, „Peace for a Dream” i „Lift Ev’ry Voice and Sing”, oraz „African Exchange Student” (1990), zawierającego kompozycje „Ja-Hed”, „Someday We’ll All Be Free” i „Nostradamus”. Konsekwencja, z jaką realizuje swoją artystyczną wizję, oraz jego duchowa wrażliwość od zawsze wybrzmiewają z niezwykłą siłą. To droga artysty, który starannie wybierał tych, za którymi podążał, by z czasem samemu stać się liderem — odważnym, a zarazem skromnym, nieustannie dążącym do rozwoju.

W 2010 roku Garrett otrzymał Grammy za „Five Peace Band – Live”, nagrany w zespole Chicka Corei i Johna McLaughlina. W 2023 roku National Endowment for the Arts przyznała mu tytuł NEA Jazz Master. Rok później wspólnie ze Svoyem wydał „Who Killed AI?”, swój pierwszy album elektroniczny.

Jak każdy wielki lider, Garrett pozostaje wiecznym uczniem — zgłębia zarówno historię dawną, jak i współczesną, a także czerpie od wszystkich muzyków, z którymi gra, czy to jako sideman, czy jako główny twórca i lider. Dzięki temu jego muzyka nieustannie wzbogaca się o nowe doświadczenia i perspektywy.