ARKADIUSZ JAKUBIK

Z czasem okazało się jednak, że jedna scena to dla niego za mało. Jakubik to artysta, który potrzebuje różnych języków, by opowiadać o świecie – film był jednym z nich, ale muzyka stała się drugim, równie ważnym. W 2008 roku założył zespół Dr Misio, w którym objął rolę wokalisty i lidera. To projekt wyjątkowy – nie celebrycki, nie na pokaz. Dr Misio to surowy, punkowo-rockowy manifest o rzeczywistości, o Polsce, o człowieku. Ich teksty – pisane przez Krzysztofa Vargę, Marcina Świetlickiego czy Michała Wiraszko – balansują między ironią, gniewem i liryzmem. Od debiutanckiego albumu „Młodzi” (2013) po „Chory na Polskę” (2020) Jakubik prowadzi słuchacza przez świat, w którym rock staje się formą oporu wobec głupoty, obłudy i bylejakości. Dr Misio to nie hobby aktora, tylko zespół z krwi i kości – z trasami koncertowymi, lojalną publicznością i niepodrabialną energią. Na koncertach Jakubik nie gra roli – on eksploduje.

 

Początki jego kariery wiązały się z teatrem – występował m.in. w Operetce Warszawskiej i Teatrze Rampa, gdzie zyskał opinię aktora o ogromnym temperamencie i scenicznym nerwie. Szeroka publiczność poznała go jednak dzięki telewizji – jako aspiranta Rysia w kultowym serialu „13 posterunek 2”. To kino uczyniło z niego nazwisko. Przełom przyszedł wraz z Wojciechem Smarzowskim – „Wesele”, „Dom zły”, „Drogówka”, „Wołyń”, „Kler” – te tytuły stworzyły legendę Jakubika. W filmach Smarzowskiego jest surowy, prawdziwy i pełen emocji. Nie gra – on się spala. Dzięki tej intensywności i autentyczności zdobył uznanie krytyków i widzów, a także czterokrotnie nagrodę Orła – Polską Nagrodę Filmową.

 

Ale Arkadiusz Jakubik nigdy nie zamknął się w jednej roli. To nie tylko aktor, lecz także reżyser i scenarzysta. Ma na koncie m.in. „Prostą historię o morderstwie” oraz „Amatora 21”, a wcześniej współtworzył film „Wojna polsko-ruska”, który zyskał status kultowego. Reżyseruje z tą samą energią, z jaką gra – bez taryfy ulgowej, zawsze na krawędzi.

 

Jakubik to artysta totalny. Na scenie, przed kamerą i za kamerą – zawsze sobą. Nie szuka wygodnych ról ani poprawnych tematów. Zamiast tego wybiera to, co trudne, niewygodne i prawdziwe. Nie dba o to, by się wszystkim podobać. Dba o to, by to, co robi, miało sens.

 

Prywatnie – mąż aktorki Agnieszki Matysiak i ojciec dwóch synów, Jakuba i Jana. Wzrost – około 178 cm, energia – nie do zmierzenia. Wciąż z tą samą pasją, co trzy dekady temu, łączy świat filmu, muzyki i życia. Jak sam mówi, nie potrzebuje lajków ani splendoru – wystarczy mu prawda i głośne granie.

 

Arkadiusz Jakubik to jeden z tych artystów, którzy nigdy nie udają. W jego oczach widać doświadczenie, w głosie – bunt, a w twórczości – potrzebę mówienia rzeczy, które inni wolą przemilczeć. To aktor, który potrafi śmiać się i ranić w jednej scenie. Muzyk, który w tekstach wali prosto z mostu. Reżyser, który nie boi się brudu. Prawdziwy, zaangażowany, niepokorny. Jakubik. Po prostu Jakubik.